ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ 17Ν_ _ _ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΕΩΝ

3+1 λόγοι για να βρεθείς τη Τρίτη 19/5 στη Γενική Συνέλευση Τμήματος (συνέλευση καθηγητών)

στις 10:15 στον 1ο όροφο του κτιρίου Υδραυλικής που θα συζητήσουν

το πρόγραμμα σπουδών σου!

1. Το πρόγραμμα σπουδών, αφορά τους φοιτητές του συλλόγου, άρα και εσένα! 

Αν δεν αφορά εμάς το περιεχόμενο των σπουδών μας, ποιόν αφορά; Εμάς πρώτα απ’ όλους θα επηρεάσει το αν μαθήματα θα καταργηθούν ή θα συγχωνευθούν, αν το αντικείμενο σπουδών μας κατακερματίζεται, αν η εντατικοποίηση των σπουδών μας δεν μας επιτρέπει να σηκώσουμε κεφάλι. Εμάς επίσης θα επηρεάσουν οι εξελίξεις που θα κατακερματίσουν τα επαγγελματικά μας δικαιώματα, από ένα πτυχίο που δεν θα αποτελεί προϋπόθεση για δουλειά αλλά διαβατήριο για την ανεργία. Αν εμείς δε κάνουμε κάτι γι’ αυτό και αφήσουμε τις εξελίξεις στη τύχη τους, η κατάσταση που θα έρθουμε να συναντήσουμε δεν θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τα δικαιώματα μας σε μόρφωση και δουλειά. 

2. Έχουν σκοπό να συγχωνεύσουν, να καταργήσουν και να κατανέμουν διαφορετικά μαθήματα στο πρόγραμμα σπουδών!

Στη προηγούμενη συνέλευση τμήματος, οι καθηγητές μας είπαν πως το πρόγραμμα είναι πολύ «φορτωμένο» (τι κρίμα που δε σκέφτονταν το ίδιο όταν βάζαν το ένα υποχρεωτικό τεστ πίσω από το άλλο)! Για να το ελαφρύνουν, σκέφτηκαν να καταργήσουν μαθήματα ή να τα συγχωνεύσουν (π.χ. ακούστηκε η κατάργηση της Φυσικής). Αποτέλεσμα αυτού δε θα είναι πιο ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών, αλλά μαθήματα με υπέρογκη ύλη, πολύ δυσκολότερα στη διεκπεραίωση. Είπαν επίσης πως μαθήματα του κορμού θα τα μεταφέρουν στους τομείς. Σαν να λέμε, «κάτι πρέπει να κάνουμε ώστε σε ένα επόμενο διάστημα να πούμε πως ο κορμός του προγράμματος σπουδών δεν αρκεί για να ανταποκρίνεται σε ένα συνολικό πτυχίο Πολιτικού Μηχανικού, άρα το πτυχίο πρέπει να διασπαστεί ανάλογα με τους τομείς». Αν πάμε λίγο παραπέρα, σε μια αγορά εργασίας που το πτυχίο δεν θα είναι η μόνη προϋπόθεση για δουλειά, φανταστείτε με ποιους όρους θα μπορούμε να εργαστούμε! Θα χρειαστεί, όσων η τσέπη αντέχει, να ριχτούμε σε σεμινάρια κατάρτισης προκειμένου να συμπληρώσουμε τα «προσόντα» για να μας προσλάβουν οι κατασκευαστικοί όμιλοι (μιας και τα μικρά γραφεία αφανίζονται το ένα μετά το άλλο).

Τι σημαίνει ψήφος στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

Ψήφος στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ σημαίνει στήριξη:

• Στις μπίζνες με σημειώσεις, κεράσματα και εκδρομές στις σχολές. 

• Στη διάλυση κάθε αμεσοδημοκρατικής διαδικασίας των συλλόγων και προτείνουν να υπάρχουν κάποιοι εκλεκτοί ΔΑΠίτες που θα τα λένε με τους υπουργούς και τους προέδρους. 

• Στη συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής των μνημονίων και της ΕΕ ως τη μόνη ρεαλιστική λύση, που μας ετοιμάζει ένα μέλλον γεμάτο εργασιακή περιπλάνηση, ανεργία και μετανάστευση. 

• Στη λογική του «διαίρει και βασίλευε» δημιουργώντας κατηγοριοποιήσεις του τύπου «Πολυτεχνίτες vsΤΕΙτζήδες», «αιώνιοι vs τυπικοί» λες και θα αντιμετωπίσουμε διαφορετικές συνθήκες εργασίας (ή ανεργίας…). 

• Στη λογική του ατομικού δρόμου που σπέρνει αυταπάτες για επιβίωση εις βάρος των υπολοίπων και υπόσχεται κοινωνική ανέλιξη. 

• Στην εφαρμογή της αξιολόγησης, που τελικά λειτουργεί ως μοχλός πίεσης για την υλοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που φέρνει διαγραφές, ατομικό φάκελο σπουδών, δίδακτρα, μειωμένες φοιτητικές παροχές. 

• Στη σύνδεση προγραμμάτων σπουδών – αγορά εργασίας. Για τη ΔΑΠ χρειάζεται άμεση προσαρμογή του προγράμματος με τις απαιτήσεις της αγοράς. Μας λένε, δηλαδή, ότι θέλουν να παίρνουμε ακόμα πιο κατακερματισμένη γνώση, εναρμονισμένη με τις ανάγκες του κεφαλαίου με αποτέλεσμα να μην έχουμε εποπτεία πάνω στο γνωστικό μας αντικείμενο και να βγαίνουμε φτηνοί, εξειδικευμένοι και ευέλικτοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα, έρμαιο στα χέρια της εργοδοσίας. 

• Στη δημιουργία ειδικού σώματος φύλαξης των Ιδρυμάτων & έκδοση ειδικής κάρτας εισόδου για όλους τους φοιτητές! Εν ολίγοις, έμπρακτη κατάργηση του ασύλου, αποστείρωση του πανεπιστημίου από κάθε δυνατότητα ανάπτυξης μαχητικών αγώνων, ποινικοποίηση κάθε αγωνιζόμενου κομματιού εντός του, facecontrol στους “επικίνδυνους”. Με λίγα λόγια τάξη και ασφάλεια, γιατί πώς αλλιώς θα έρθουν οι επιχειρήσεις, όπως εύστοχα αναρωτιόταν ο Παπαμιμίκος, γραμματέας της ΟΝΝΕΔ, πώς αλλιώς θα έρθει η ανάπτυξη (όπου ανάπτυξη βάλε εκμετάλλευση της γνώσης και της έρευνας); 

• Στη παράταξη του τσεκοροφόρου Βορίδη και των Ranger, του Καλαμπόκα που σκότωσε με σιδερολοστό στο κεφάλι τον αγωνιστή Νίκο Τεμπονέρα στις καταλήψεις της Πάτρας το ’91, στη παράταξη των μπράβων που το 2011 στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης χτύπησαν αγωνιστές και προφύλαξαν τη διαδικασία συγκρότησης του Συμβουλίου Διοίκησης. Στη παράταξη που κάτω απ την μπλε φτερούγα «φωλιάζουν» φασιστικές αντιλήψεις. 

• Στην «ανιδιοτελή» (ή αλλιώς τσάμπα) προσφορά των φοιτητών σε δουλειές γραμματειακής υποστήριξης είτε στο εκάστοτε τμήμα είτε σε καθηγητές. (βλέπε Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για εκπαιδευόμενους φοιτητές από το Κέντρο Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του ΑΠΘ) 

• Στις εργολαβίες που εκμεταλλεύονται εργαζόμενους για να κάνουν τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν εργαζόμενοι προσλαμβανόμενοι από το πανεπιστήμιο με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Εργολαβίες που έχουν πολλαπλάσιο κόστος στο πανεπιστήμιο σε σχέση με την μόνιμη πρόσληψη προσωπικού από το Ίδρυμα. 

Δεν θέλουμε σωτήρες! Θέλουμε οι ίδιοι φοιτητές να είναι στις Γενικές τους Συνελεύσεις, ν’ αποφασίζουν οι ίδιοι για τους ίδιους. Θέλουμε δυνατούς Συλλόγους, να παλεύουν συντονισμένοι για την διεκδίκηση και την επιβολή των σύγχρονων αναγκών τους. Θέλουμε η νεολαία να ζήσει ελεύθερα. 

Γι' αυτό και σε αυτές τις εκλογές τσακίζουμε την ΔΑΠ – ΝΔΦΚ. Σπάμε την αυτοδυναμία τσακίζοντας την υποταγή και την συνδιαλλαγή μέσα στα πανεπιστήμια. Τσακίζουμε κάθε λογική αναμονής και συναίνεσης. 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΑΑΚ για την προκλητική ανακοίνωση της Πρυτανείας του ΑΠΘ

Την Πέμπτη 19/03, ήταν προγραμματισμένη η συνεδρίαση της συγκλήτου του ΑΠΘ, στην οποία οι φοιτητικοί σύλλογοι, μετά από απόφαση των γενικών τους συνελεύσεων, παρευρέθηκαν μαζικά ώστε να καταθέσουν τις αποφάσεις τους και να παρέμβουν στη διαδικασία. Ωστόσο η διοίκηση του πανεπιστημίου αρνούμενη να έρθει αντιμέτωπη με τα συλλογικά όργανα των φοιτητών επιστράτευσε για ακόμη μια φορά τις αυταρχικές πρακτικές της, κλειδώνοντας την πόρτα και φυλάσσοντας με μπράβους τον 7ο όροφο του κτιρίου διοίκησης όπου πραγματοποιούνταν η σύγκλητος. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης η μαζική παρουσία των φοιτητικών συλλόγων αγνοούνταν επιδεικτικά. 

Η πεισματική άρνηση της συγκλήτου και οι αυταρχικές πρακτικές που μεταχειρίζεται υποσκελίστηκαν μέσα από την συνήθη τακτική παραποίησης των γεγονότων και αντικατάστασής τους από εξόφθαλμα ψέματα που απασχόλησαν τον δημόσιο λόγο σε ψευδή ρεπορτάζ και λασπολογίες των ΜΜΕ, τη ρητορική των οποίων υιοθέτησε και το Υπουργείο Παιδείας, που έκανε λόγο για πράξεις βαρβαρότητας και τυφλής βίας. Όλα αυτά τροφοδοτούνται προφανώς και από την ανακοίνωση της πρυτανείας στις 20/3, που αναφέρονταν σε μαυροφορεμένες ομάδες εξωπανεπιστημιακών που επιχείρησαν να βάλουν φωτιά στην πόρτα του 7ου ορόφου χωρίς να επικαλούνται συγκεκριμένα φοιτητικά αιτήματα. Χαρακτηριστικό της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας είναι η προκλητική και απαράδεκτη επίκληση της πρυτανείας στην υπεράσπιση του ασύλου και την ελευθερία έκφρασης, την ίδια στιγμή που αποκλείει με μπράβους τους φοιτητές και ζητάει κατ’ εξακολούθηση την παρέμβαση του εισαγγελέα και της αστυνομίας. 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ για τα γεγονότα της συγκλήτου στις 19/03

Σήμερα, 19/03, θα πραγματοποιούνταν η σύγκλητος του ΑΠΘ, στην οποία φοιτητικοί σύλλογοι, μετά από απόφαση των γενικών τους συνελεύσεων, θα παρευρίσκονταν ώστε να καταθέσουν τις αποφάσεις τους και να παρέμβουν στη διαδικασία.

Παρ' όλα αυτά, για ακόμα μια φορά γίναμε μάρτυρες του ακραίου αυταρχισμού της διοίκησης του πανεπιστημίου. Για ακόμα μία φορά η πόρτα της συγκλήτου ήταν κλειδωμένη και φυλάγονταν από μπράβους. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης η μαζική παρουσία των φοιτητικών συλλόγων αγνοούνταν επιδεικτικά.

Το σημερινό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας κατάστασης που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια στο πανεπιστήμιο, που θέλει τις αποφάσεις των διοικήσεων να μην λογαριάζουν τις ανάγκες των φοιτητών.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ Αντιδομης-ΕΑΑΚ στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

Ήδη από το μεσημέρι της Δευτέρας, ως Αντιδομή - Ε.Α.Α.Κ. (αλλά και άλλα αριστερά σχήματα στη σχολή) ξεκινήσαμε να μαζεύουμε υπογραφές για τον ορισμό γενικής συνέλευσης του συλλόγου, την Πέμπτη 4/12. Οι πρώτες διαγραφές που έγιναν στο ΠΑΜΑΚ, η απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού για το δίκαιο αίτημα να του χορηγηθεί εκπαιδευτική άδεια και η 6/12, ημέρα που το κράτος των δολοφόνων σκότωσε εν ψυχρώ τον 15χρονο μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλο, θεωρήσαμε πως είναι ζητήματα για τα οποία ο σύλλογος πρέπει να πάρει θέση, πρέπει να αποφασίσει, πρέπει να κινητοποιηθεί και να οργανώσει τη δράση του. Αφού 80 άτομα του συλλόγου αναγνώρισαν την αναγκαιότητα να γίνει συνέλευση και υπέγραψαν για τον ορισμό της, καλέσαμε το Διοικητικό Συμβούλιο να σφραγίσει τις υπογραφές, έτσι ώστε η συνέλευση να οριστεί επίσημα.

Ωστόσο, η «πρώτη και αυτοδύναμη» κυβερνητική παράταξη του συλλόγου μας, η ΔΑΠ - ΝΔΦΚ, έδειξε για ακόμη μια φορά το βρώμικο πολιτικό της πρόσωπο. Μια παράταξη που θυμάται όποτε θέλει το σύλλογο και το καταστατικό λειτουργίας του, μια παράταξη που δεν θέλει ο σύλλογος να συζητάει, να προβληματίζεται, να αγωνίζεται. Μια παράταξη που κάθε ώρα και στιγμή προσπαθεί να περάσει τα βρώμικα σχέδια υπουργών, πρυτάνεων και κυβερνήσεων στα πανεπιστήμια, κάνοντας λόγο για αστυνομία στις σχολές, για πειθαρχικές διώξεις σε όποιον αγωνίζεται, για οργανισμούς και για επιχειρηματικοποίηση των ιδρυμάτων και σύνδεση τους με την αγορά εργασίας. Μια παράταξη που στην αγκαλιά του γαλάζιου πουλιού της κρύβει φασιστικά κατακάθια, ήρθε να μας πει πως το ΔΣ δεν μπορεί να καλεστεί, λόγω καταστατικού. Μάλιστα δε δίστασαν να απειλήσουν μέλη του σχήματος με μηνύσεις σε περίπτωση που γίνει όντως η συνέλευση καθώς και με μεγαλόστομες ρητορείες του στυλ θα σας φτασω μέχρι τα κανάλια και μέχρι του υπουργείο!

Κατω τα χέρια απο τον 1431!

Κατω τα χέρια απο τον 1431! 

Ξημερώματα 5 Νοεμβρίου 2014: με εντολή της Πρυτανείας του Α.Π.Θ. κατεβαίνει η κεραία του ραδιοπομπού του ελεύθερου κοινωνικού ραδιοφώνου 1431am. Ο εξοπλισμός κατασχέθηκε από τις αρχές του πανεπιστημίου μετά από την παραβίαση με λοστό της κατασκευής όπου βρισκόταν ο πομπός καθώς και το κόψιμο των καλωδίων παροχής ρεύματος. Η ενέργεια αυτή πραγματοποιήθηκε μετά από ειδοποίηση που έστειλε η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), ότι λειτουργούσε “παράνομος ραδιοπομπός” στην ταράτσα του κτιρίου παραπληγικών δίπλα στο ΑΧΕΠΑ, ο οποίος υποστήριξαν πως έκανε παρεμβολές στο σήμα ραδιοσταθμών FM της πόλης. 

Στην ανακοίνωση της Πρυτανείας αναφέρεται πως “Η Διοίκηση του ΑΠΘ (σημερινή και προηγούμενη) δεν είχε ποτέ ενημερωθεί ή δώσει άδεια για μια τέτοια εγκατάσταση, την ύπαρξη της οποίας αγνοούσε.” 

«Δηλαδή αποφασίζετε και διατάζετε;» «Ε, ναι!»

Δεν πρόκειται για διάλογο επι χούντας. Ίσως βέβαια να είχε επαναληφθεί και τότε. Πάντως, αυτό ακριβώς απάντησε ο νέος πρύτανης του ΑΠΘ Περικλής Μήτκας, όταν τον ρώτησε μια φοιτήτρια του τμήματος Θεάτρου αν παίρνει και υλοποιεί αποφάσεις «αποφασίζοντας και διατάζοντας».

Δελτίο Τύπου του σχήματος μας για τα γεγονότα της συγκλήτου του ΑΠΘ, την Παρασκευή 7/11

Χωρίς επίσημη ανακοίνωση προς όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, για άλλη μια φορά, πραγματοποιήθηκε σύγκλητος την Παρασκευή 7/11 στην πρυτανεία του ΑΠΘ, εν αγνοία της συντριπτικής πλειοψηφίας της φοιτητών. Αναβαθμίζοντας τα μέτρα απομάκρυνσης των φοιτητών και των συλλόγων τους από την συνεδρίαση, ο νέος πρύτανης κατέβασε ρολά και κλείδωσε πόρτες, αποκλείοντας συνολικά το κτίριο διοίκησης, μην δίνοντας περιθώριο για οποιαδήποτε είσοδο και έξοδο. Ούτε οι φοιτητές των τμημάτων Θεάτρου, Μουσικών Σπουδών, Καλών Τεχνών και άλλων 4 συλλόγων μπορούσαν να μπουν, αλλά ούτε και άνθρωποι που βρίσκονταν μέσα στο κτίριο – εκ των οποίων κάποιος είχε αναπηρικό πρόβλημα – και ζητούσαν να φύγουν, μπορούσαν να βγουν. Φοιτητές λοιπόν απ’ έξω από τις συζητήσεις που τους αφορούν άμεσα, κόσμος και εργαζόμενοι από μέσα, με την παρέα των 10 μπράβων που βρίσκονταν εκεί να διασφαλίσουν ότι ο 7ος όροφος, στον οποίο η Σύγκλητος διεξαγόταν, δεν θα προσεγγιστεί από εμάς.

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 14/10 ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ,9:00

Στις 17 Νοεμβρίου 2012, χιλιάδες κόσμου έλαβε μέρος στη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική – αντικυβερνητική – παλλαϊκή διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Η μαζική συμμετοχή στη συγκεκριμένη διαδήλωση, όσο και οι μεγαλειώδεις φοιτητικές και εργατικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών, δείχνουν ότι λαός και νεολαία δε σκύβουν το κεφάλι στην πολιτική που τους επιβάλλεται από Τρόικες, Μνημόνια και κυβερνήσεις.

Η μεγάλη κινητοποίηση της Θεσσαλονίκης, με πρωτοπόρο το ογκώδες μπλοκ των Φοιτητικών Συλλόγων, επέστρεψε στο χώρο του πανεπιστημιακού ασύλου με συγκροτημένο και περιφρουρημένο τρόπο και με σκοπό την πολιτική και υλική προάσπισή του, ιδιαίτερα λόγω της στοχοποίησης του αγώνα των απολυμένων και απλήρωτων εργολαβικών υπαλλήλων του ΑΠΘ, που για περισσότερες από 70 ημέρες βρισκόντουσαν σε απεργία και κατάληψη του κτηρίου διοίκησης του Πανεπιστημίου. Με αφορμή μικρής έκτασης επεισόδια σε άσχετο χώρο από την Πρυτανεία, που μόνο υποψίες μπορούν να κινήσουν, οι δυνάμεις καταστολής προέβησαν σε μια προσχεδιασμένη και πρωτοφανούς κλίμακας κινηματογραφικού τύπου επίθεση, στρεφόμενη αποκλειστικά κατά των μελών των Φοιτητικών Συλλόγων και των εργολαβικών εργαζομένων.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΠΘ

Στις 3 Οκτώβρη οι συλλογοι φοιτητων χημείας και φιλολογίας πραγματοποίησαν κατάληψη του κτιρίου διοίκησης στη βαση των αποφάσεων των γενικών τους συνελεύσεων. Οι αποφάσεις αυτές εναντιώνονταν όχι μόνο διακηρυκτικά στις εξαγγελίες των πρυτανικών αρχών για τις πρώτες διαγραφές στις 10 οκτώβρη αλλά και υλικά, ασκώντας πιέσεις στον νέο πρύτανη Μήτκα, ώστε να μπλοκαριστούν οι διαγραφές και να μην περάσει η προσπαθεία του να πραγματοποιούνται οι συνεδριάσεις των οργάνων του πανεπιστημίου κεκλεισμένων των θυρών.

Σε συνέχεια των κινητοποιήσεων και ως απάντηση στα συμβάντα της συγκλήτου την Τετάρτη 8 Οκτώβρη όπου απαγορεύθηκε η εισοδος και η παρουσια των φοιτητων στη σύγκλητο κλειδώνοντάς τους απ έξω και απειλώντας τους με την παρουσία μπράβων. Στις 9 Οκτώβρη οι συλλογοι χημείας, ηλεκτρολόγων μηχανολόγων, αρχιτεκτονικής, ιστορίας αρχαιολογίας πραγματοποίησαν εκ νεου κατάληψη της πρυτανείας.

Οι φοιτητικοί σύλλογοι επιστρατεύοντας ως μέσο πάλης την πρακτική της κατάληψης, επιδίωξαν στην πραγματικότητα να δώσουν το δικό τους στίγμα σ'αυτή την τελεσίδικη κουβέντα που έχει ανοίξει απο μεριάς Υπουργείου και Πρυτανείας για το μέτρο των διαγραφών. Ωστόσο, η κίνηση αυτή, αν και καθ'όλα νομιμοποιημένη, δεδομένου ότι προέκυψε από τα συλλογικά όργανα των φοιτητών και οτι αποτελεί πάγια αποτελεσματική τακτική του φοιτητικού κινήματος, χαρακτηρίστηκε ως παράνομη από τις πρυτανικές αρχές. Η Πρυτανεία με mail που απέστειλε στην πανεπιστημιακή κοινότητα όχι απλά καταδίκασε τις συλλογικές και αγωνιστικές αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων, αλλά με ύφος απόλυτο και λόγο που έσταζε αυταρχικότητα, δε δίστασε να στοχοποιήσει ευθέως φοιτητές, επιστρατεύοντας την απειλή των πειθαρχικών διώξεων και παράλληλα “για την αποκατάσταση της πανεπιστημιακής ομαλότητας” δε δίστασε να χρησιμοποιήσει χουντικές πρακτικές και να καλέσει τις κατασταλτικές δυνάμεις (ΜΑΤ) και τον εισαγγελέα.

Για μια χούφτα δικαιώματα

16 Νοεμβρίου το 2012, ο Θανάσης Αγαπητός, δάσκαλος, μέλος της ΔΟΕ (συνδικαλιστική ένωση των δασκάλων), εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος και μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συλλαμβάνεται από ασφαλίτες στην αυλή του σχολείου του, μπροστά στα μάτια των μαθητών του.

Γιατί;Γιατί συμμετείχε στην απαγορευμένη – κατά το υπουργείο Δημόσιας Τάξης – συγκέντρωση ενάντια στον ερχομό του Χ.Γ.Φούχτελ, ο οποίος αποτελεί το τσιράκι της Μέρκελ στην Ελλάδα. Ο Φούχτελ ζήτησε αναλυτικά από Περιφερειακά Συμβούλια και Δήμους την αναλυτική καταγραφή και παράδοση τοπικών στοιχείων, με απώτερο σκοπό την ιδιωτικοποίηση τους και το ξεπούλημα τους σε ιδιωτικά κεφάλαια, ιδιαίτερα σε γερμανικά. 

Γιατί ασκούσε το νόμιμο δικαίωμα του – όχι επειδή δεν είχε τι να κάνει, αλλά επειδή το ένιωθε ως καθήκον και αξιοπρέπεια – να αγωνίζεται. Να αγωνίζεται ενάντια στο άδικο, ενάντια στην ανεργία, ενάντια στην καταπάτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, ενάντια στο ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας στους Γερμανούς δυνάστες και το ευρωπαϊκό κεφάλαιο. Επειδή απλά, δεν δέχθηκε να μείνει σιωπηλός και αδρανείς απέναντι στην επίθεση που όλα αυτά τα χρόνια δεχόμαστε από την πολιτική του κεφαλαίου, των μνημονιακών κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί δεν έσκυψε το κεφάλι απέναντι στην βία, την καταστολή των ΜΑΤ, την πραγματική τρομοκρατία.

Τώρα μας φταίνε οι αιώνιοι..

“…Φθάσαμε όμως στο νομοθετικά καθορισμένο χρόνο και έτσι ο νόμος θα εφαρμοστεί, δηλαδή θα διαγραφούν από τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ όσοι δεν ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους. Είμαστε σε συνεχή συνεννόηση με τα συντονιστικά όργανα των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ για την εφαρμογή της νομοθεσίας, που θα εξορθολογήσει τα ιδρύματα, δίνοντας νόημα στην έννοια του κύκλου σπουδών, αλλά και απαλλάσσοντάς τα από μια άνευ λόγου και νοήματος γραφειοκρατία…" Ανδρέας Λοβέρδος, Υπουργός Παιδείας στην Ελλάδα του 2014.

Αποκλείεται να μην έχεις ακούσει όλο το καλοκαίρι για το «μείζον πρόβλημα» που απασχολεί τα ελληνικά πανεπιστήμια, αυτό των «λιμναζόντων», «αιωνίων», «τεμπέληδων» φοιτητών που όλη μέρα πίνουν καφέδες και τρώνε τα λεφτά των γονιών τους, χωρίς να κάνουν τίποτα δημιουργικό. Το Υπουργείο, που ως γνωστόν αντιλαμβάνεται τα «προβλήματα» των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων (το έχει αποδείξει πολλές φορές), έρχεται επιτέλους «να βάλει τάξη» στο πανεπιστήμιο, διώχνοντας τους φοιτητές που «περισσεύουν» απ’ αυτό…

Αν θεωρούμε πραγματικά ότι το πρόβλημα των ελληνικών πανεπιστημίων είναι το ζήτημα των αιώνιων φοιτητών, τότε μάλλον κλείνουμε τα μάτια στην ίδια την πραγματικότητα…

σχετικά με το βαθμό πτυχίου και τις πιστωτικές μονάδες

Η Συγκλητος του Α.Π.Θ. επιλέγει, τη στιγμή που τα επαγγελματικά δικαιώματα των νέων μηχανικών χτυπιούνται περισσότερο από ποτέ, που οι 2 στους 3 απόφοιτοι των πολυτεχνικών σχολών είναι άνεργοι και ένα μεγάλο ποσοστό αυτών δουλεύει μαύρα και ανασφάλιστα και η επισφάλεια κυριαρχεί στις εργασιακές σχέσεις, να δώσει τη χαριστική βολή, καταργώντας το ενιαίο πτυχίο, αντικαθιστώντας το απο τον ατομικό φάκελο προσόντων και εισάγοντας τις πιστωτικές μονάδες, σε πλήρη εναρμόνιση με κυβέρνηση, υπουργείο και ΕΕ. Σ' αυτά τα πλαίσια και η απόφαση της συγκλητου η οποία δεν κοινοποιηθηκε δημοσια στη σελίδα του πανεπιστημίου αλλα πάρθηκε κεκλεισμένων των θυρών και εν αγνοία των φοιτητών, δεν ταίριαζε συντακτικά έρχεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται ο βαθμός του πτυχίου εισάγοντας συντελεστές βαρύτητας στα μαθήματα ανάλογα με τις πιστωτικές μονάδες. Ο καθένας αντιλαμβάνεται το τι σημαίνει αυτό για τους φοιτητές που έχουν δομήσει τις σπουδές τους με ένα συγκεκριμένο τρόπο, οι υπολογισμοί τους να αναιρούνται την τελευταία στιγμή.

Το κυρίαρχο όμως για μας είναι ότι η σημασία αυτής της αλλαγής ξεπερνά το βαθμό που αναγράφεται στο πτυχίο μας καθώς έρχεται να νομιμοποιήσει τις πιστωτικές μονάδες και να διαμορφώσει μια κατάσταση στην οποία ο φοιτητής θα εγκλωβίζεται στο αέναο κυνήγι αυτών. Η ανισοβαρία των μαθημάτων ανοίγει το δρόμο για την κατάργηση του ενιαίου πτυχίου, το σπάσιμο του κύκλου σπουδών σε 4 και 1 χρόνια, όπως έγινε στο Πολυτεχνείο Χανίων με την ψήφιση του εσωτερικού οργανισμού, και τον κατακερματισμό των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων. 'Ετσι πολλοί φοιτητές θα παίρνουν πτυχίο στα 4 χρόνια και ένα κομμάτι μόνο αυτών θα συνεχίζει στο δεύτερο κύκλο – αφού έχουν ήδη ψηφιστεί δίδακτρα για τον δεύτερο κύκλο - όπου ανάλογα με την ειδίκευση θα λαμβάνει διαφορετικά επαγγελματικά δικαιώματα, πράγμα αποδεδειγμένο και από τις ευρωπαϊκές χώρες των οποίων την παιδεία εξυμνούν συνεχώς ο πρύτανης Μυλόπουλος και ο αντιπρύτανης Παντής, που έχουν να μετρήσουν ελάχιστους φοιτητές που έχουν καταφέρει να πάρουν Master (2ος κύκλος). Αντιλαμβανόμαστε εύκολα πως για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών – και σε συνδυασμό με την κατάργηση της φοιτητικής μέριμνας – η ολοκλήρωση των σπουδών θα γίνεται μακρινό όνειρο. Δημιουργούνται έτσι απόφοιτοι πολλών ταχυτήτων, οι οποίοι θα είναι έρμαιο στα χέρια της εκάστοτε εργοδοσίας καθότι θα αναγκάζονται να ειδικεύονται και να επανειδικεύονται αλλά και να διαπραγματεύονται ατομικά με τον εργοδότη, αφού με την αναίρεση του ενιαίου πτυχίου καταργούνται οι δυνατότητες συλλογικής διεκδίκησης. 

Περί διαγραφών… Μύθοι και αλήθειες

Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν ξεσηκώνονται!

ΑΜΕΣΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΩΝ 16 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ 17_11_12

Περι μαθημάτων δημοκρατίας…

Την στιγμή που ανακοινώνονται από το Υπουργείο – ξεκάθαρα πλέον – τα ονόματα με τους διοικητικούς υπαλλήλους που απολύονται, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (ΝΔ στα πανεπιστήμια), επιχειρεί μέσω των Δ.Σ. (Διοικητικών Συμβουλίων, που αποτελούνται από τις έδρες των πολιτικών φορέων που κατεβαίνουν στις εκλογές, ανάλογα με το εκλογικό τους αποτέλεσμα) να περάσει ένα ψήφισμα για ανοιχτές σχολές σε ΕΜΠ και ΕΚΠΑ. Στα ιδρύματα αυτά, διοικητικοί και φοιτητές έχουν προχωρήσει σε καταλήψεις. Καταλήψεις γιατί; Διότι διεκδικούν το αυτονόητο δικαίωμα του ανθρώπου να εργάζεται και μέσω αυτού να εξασφαλίζει μια αξιοπρεπή ζωή. Διότι αντιλαμβάνονται πως με ένα σύστημα που καταργεί ελευθερίες και δικαιώματα, που εκμεταλλεύεται τον λαό, δεν υπάρχουν περιθώρια διαλόγου και συναίνεσης. Είναι ή αυτοί, ή η πολιτική που τους εξαθλιώνει. Αντίθετα, με τους ανυποχώρητους αγώνες και την κατάληψη ως μοναδικό μέσο πίεσης στην κατεύθυνση της δικαίωσης των αιτημάτων τους, μπορούν να κερδίσουν! Όπως το κίνημα έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν.

κείμενο Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων_ΚΑΡΤΕΣ ΣΙΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΙ: ΜΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΛΕΣΧΗ

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με την Πανεπιστημιακή Λέσχη του ΑΠΘ συνεχίζει να γεννάει προβληματικές, παρά το άνοιγμα της στα τέλη του Οκτώβρη, μετά από το μεγάλο διάστημα που παρέμενε κλειστή. Ωστόσο, οι τεράστιες ουρές του 40λεπτου (τουλάχιστον), ο πανικός (ακόμα και ο εκβιασμός από πλευράς των υπευθύνων) που δημιουργείται για τις κάρτες σίτισης, η απαγόρευση για λήψη δεύτερης μερίδας και οι ολοένα και τακτικότεροι έλεγχοι πάσο/καρτών σίτισης μας στην είσοδο, προκαλούν πολλά ερωτήματα σχετικά με το πού πηγαίνει αυτή η κατάσταση. Μπορούμε να συνδέσουμε άμεσα την υπαγωγή της λέσχης σε καθεστώς ιδιώτη με αυτές τις εξελίξεις.

Η ιδιωτικοποίηση της λέσχης έχει οδηγήσει στα τρία παρακάτω αποτελέσματα που σε ένα επόμενο διάστημα θα βρίσκονται μπροστά μας.

Κάλεσμα αγώνα από το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων

Καταγγελία σε ΔΑΠ και ΠΑΣΠ

            Στην συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ) του συλλόγου φοιτητών Πολιτικών Μηχανικών (ΣΦΠΜ), την περασμένη Τετάρτη στις 9/10, ξεδιπλώθηκε για ακόμη μια φορά ο πραγματικός ρόλος των καθεστωτικών παρατάξεων της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Με απόφαση που στηρίχτηκε εν τέλει και από τους δύο, πέρασε το ψήφισμα της ΔΑΠ για συνέλευση την Τετάρτη, στις 16/10. Παρακάτω παρατίθεται τμήμα από τα πρακτικά.

            Γνωρίζουμε ήδη πως οι δύο αυτές παρατάξεις, ανέκαθεν όπως και τώρα, δεν ενδιαφέρονται ή ακόμα και σαμποτάρουν τις συλλογικές διαδικασίες, διότι δεν επιθυμούν οι φοιτητές να είναι αυτοί που θα αποφασίζουν και θα καθορίζουν τις θέσεις των συλλόγων τους, αλλα σπεύδουν να δρούν αντιπροσωπευτικά, έτσι ώστε οι κυβερνητικές αποφάσεις να περνάν ανεμπόδιστες. Θέλουν να παρουσιάζονται ως αυτόκλητοι σωτήρες, ικανοί να «φροντίσουν» για τα φοιτητικά συμφέροντα. Ο λόγος που η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ επιθυμούν συνελεύσεις είναι καθαρά ψηφοθηρικός, για να κερδίσουν εντυπώσεις, να πείσουν τον κόσμο για τα «κατορθώματά» τους και για να καρπωθούν ένα καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα. Ουδεμία σχέση δεν έχει η επιθυμία  της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ για συνέλευση, με την αμεσοδημοκρατική λήψη αποφάσεων και την αναγκαιότητα του συλλόγου να λαμβάνει ο ίδιος αποφάσεις σε σχέση με την κρισιμότητα της συγκυρίας.