ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ Αντιδομης-ΕΑΑΚ στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

Ήδη από το μεσημέρι της Δευτέρας, ως Αντιδομή - Ε.Α.Α.Κ. (αλλά και άλλα αριστερά σχήματα στη σχολή) ξεκινήσαμε να μαζεύουμε υπογραφές για τον ορισμό γενικής συνέλευσης του συλλόγου, την Πέμπτη 4/12. Οι πρώτες διαγραφές που έγιναν στο ΠΑΜΑΚ, η απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού για το δίκαιο αίτημα να του χορηγηθεί εκπαιδευτική άδεια και η 6/12, ημέρα που το κράτος των δολοφόνων σκότωσε εν ψυχρώ τον 15χρονο μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλο, θεωρήσαμε πως είναι ζητήματα για τα οποία ο σύλλογος πρέπει να πάρει θέση, πρέπει να αποφασίσει, πρέπει να κινητοποιηθεί και να οργανώσει τη δράση του. Αφού 80 άτομα του συλλόγου αναγνώρισαν την αναγκαιότητα να γίνει συνέλευση και υπέγραψαν για τον ορισμό της, καλέσαμε το Διοικητικό Συμβούλιο να σφραγίσει τις υπογραφές, έτσι ώστε η συνέλευση να οριστεί επίσημα.

Ωστόσο, η «πρώτη και αυτοδύναμη» κυβερνητική παράταξη του συλλόγου μας, η ΔΑΠ - ΝΔΦΚ, έδειξε για ακόμη μια φορά το βρώμικο πολιτικό της πρόσωπο. Μια παράταξη που θυμάται όποτε θέλει το σύλλογο και το καταστατικό λειτουργίας του, μια παράταξη που δεν θέλει ο σύλλογος να συζητάει, να προβληματίζεται, να αγωνίζεται. Μια παράταξη που κάθε ώρα και στιγμή προσπαθεί να περάσει τα βρώμικα σχέδια υπουργών, πρυτάνεων και κυβερνήσεων στα πανεπιστήμια, κάνοντας λόγο για αστυνομία στις σχολές, για πειθαρχικές διώξεις σε όποιον αγωνίζεται, για οργανισμούς και για επιχειρηματικοποίηση των ιδρυμάτων και σύνδεση τους με την αγορά εργασίας. Μια παράταξη που στην αγκαλιά του γαλάζιου πουλιού της κρύβει φασιστικά κατακάθια, ήρθε να μας πει πως το ΔΣ δεν μπορεί να καλεστεί, λόγω καταστατικού. Μάλιστα δε δίστασαν να απειλήσουν μέλη του σχήματος με μηνύσεις σε περίπτωση που γίνει όντως η συνέλευση καθώς και με μεγαλόστομες ρητορείες του στυλ θα σας φτασω μέχρι τα κανάλια και μέχρι του υπουργείο!

Για μια χούφτα δικαιώματα

16 Νοεμβρίου το 2012, ο Θανάσης Αγαπητός, δάσκαλος, μέλος της ΔΟΕ (συνδικαλιστική ένωση των δασκάλων), εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος και μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συλλαμβάνεται από ασφαλίτες στην αυλή του σχολείου του, μπροστά στα μάτια των μαθητών του.

Γιατί;Γιατί συμμετείχε στην απαγορευμένη – κατά το υπουργείο Δημόσιας Τάξης – συγκέντρωση ενάντια στον ερχομό του Χ.Γ.Φούχτελ, ο οποίος αποτελεί το τσιράκι της Μέρκελ στην Ελλάδα. Ο Φούχτελ ζήτησε αναλυτικά από Περιφερειακά Συμβούλια και Δήμους την αναλυτική καταγραφή και παράδοση τοπικών στοιχείων, με απώτερο σκοπό την ιδιωτικοποίηση τους και το ξεπούλημα τους σε ιδιωτικά κεφάλαια, ιδιαίτερα σε γερμανικά. 

Γιατί ασκούσε το νόμιμο δικαίωμα του – όχι επειδή δεν είχε τι να κάνει, αλλά επειδή το ένιωθε ως καθήκον και αξιοπρέπεια – να αγωνίζεται. Να αγωνίζεται ενάντια στο άδικο, ενάντια στην ανεργία, ενάντια στην καταπάτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, ενάντια στο ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας στους Γερμανούς δυνάστες και το ευρωπαϊκό κεφάλαιο. Επειδή απλά, δεν δέχθηκε να μείνει σιωπηλός και αδρανείς απέναντι στην επίθεση που όλα αυτά τα χρόνια δεχόμαστε από την πολιτική του κεφαλαίου, των μνημονιακών κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί δεν έσκυψε το κεφάλι απέναντι στην βία, την καταστολή των ΜΑΤ, την πραγματική τρομοκρατία.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΑΑΚ ΣΤΗ ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

για τα γεγονότα στη γραμματεία ηλ/μηχ 23/09/14 

Στις 23/09/14 η ΑΡιστερή ΑΓωνιστική Ενότητα, σχήμα της ΕΑΑΚ, κόλλησε στις γραμματείες Ηλεκτρολόγων και Μηχανολόγων εσωτερικό κείμενο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, σχετικά με την συμπεριφορά τους προς τους πρωτοετείς. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, τότε, πηρε την επιλογή να σκίσει αυτο το κείμενο, με ξεκάθαρο ειρωνικό ύφος και επιθετικό τόνο. Όταν έγινε ξανά η προσπάθεια να κολληθεί το ίδιο κείμενο στο ίδιο σημείο, οι ΔΑΠίτες απάντησαν με σπρωξήματα, παίρνοντας ανάλογη απάντηση. Αργότερα εμφανίστηκαν 30 μέλη της ΔΑΠ και έξι στελέχη της ΔΑΠ πολυτεχνικής ΑΠΘ και με μαφιόζικο τρόπο προσπάθησαν να σκίσουν την γραπτή καταγγελία του σχήματος σχετικά με το παραπάνω γεγονός. Όταν, λοιπόν, οι παρευρίσκοντες σταμάτησαν την κίνηση αυτή, οι ΔΑΠίτες αποφάσισαν να ρίξουν μπουνιές, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό ενος μέλους του Συλλόγου Φοιτητών Ηλεκτρολόγων – Μηχανολόγων. Ο σκοπός αυτής της κίνησης είναι ξεκάθαρος. Αυτό που μισούν τα γαλάζια φυντάνια είναι ο συνδικαλισμός και η συλλογική δράση των φοιτητών, και για αυτόν τον λόγο το παραπάνω γεγονός αποτελεί casus belli για όλους τους φοιτητές. 

Για μια ακόμα φορά, λοιπόν, η γαλάζια νεολαία έρχεται να επιβεβαιώσει την θέση της και την πολιτική που εκπροσωπεί και να στοχοποιήσει το πιο ριζοσπατικό κομμάτι εντός του χώρου των πανεπιστημίων. Αυτό δεν είναι τυχαίο ότι συνέβη, σε μια συγκυρία, όπου το υπουργείο επιχειρεί με επιθετικό τρόπο το βάθεμα ιστορικών τομών της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Η ΔΑΠ λοιπόν, μέσα από τις προτάσεις της έρχεται να περιγράψει, ασπαζόμενη την αφήγηση υπουργείου και κυβέρνησης, ένα πανεπιστήμιο χωρίς συλλογικές διεκδικήσεις και πρακτικές που θα συμβαδίζει με τα ευρωπαϊκά εκπαιδευτήρια. Δηλαδή ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο από κάθε κεκτημένο του φοιτητικού κινήματος, χωρίς δικαίωμα στη δωρεάν σίτιση και στέγαση, υποχρηματοδοτούμενο, που θα λετουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Ένα πανεπιστήμιο που θα διαγράφει φοιτητές και θα τους συμμορφώνει στη συρρικνωμένη και χρεωκοπημένη εργασιακή πραγματικότητα της κρίσης (πεντάμηνα προγράμματα ΕΣΠΑ, voucher), χάριν της “ανάπτυξης” που προσπαθούν να επιβάλλουν. Όλα αυτά άλλωστε είναι προάγγελος των υπό διαμόρφωση Οργανισμών των Ιδρυμάτων και συμπυκνώνουν την πάγια έκφραση της κυβερνητικής νεολαίας για το πανεπιστήμιο. 

Είναι η ίδια νεολαία που προσπαθεί να μας πείσει ότι θέλει ένα πανεπιστήμιο όπου θα κυριαρχεί η λογική της ομαλότητας και που θα χρωματίζεται από το κυβερνητικό σύνθημα “ησυχία, τάξη και ασφάλεια”. Πιστή σην επίσημη ρητορεία της Νεας Δημοκρατίας καταδικάζει τη βία από όπου και αν προέρχεται, εξισώνοντας τις μαζικές ριζοσπαστικές πρακτικές του φοιτητικού κινήματος με φασιστικές παρακρατικού τύπου ενέργειες, ξεπλένοντας με αυτό τον τρόπο τη δική της δράση. 

Παίρνοντας τη σκυτάλη από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ιστορίας τους, της βρώμικης πολιτικής άνοιξης, των κενταύρων και των ρέιντζερ, του Καλαμπόκα και το τσεκούρι του Βορίδη, έρχεται σήμερα να μπλοκάρει τη λήψη αγωνιστικών αποφάσεων από Γενικές Συνελεύσεις, με μπράβους και μαχαίρια να τρομοκρατήσει και να χτυπήσει συμφοιτητές-συναγωνιστές μας για τη συνδικαλιστική τους δράση. 

ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ 

Καταγγέλουμε την τραμπούκικη επίθεση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ σε συνδικαλιστές του ΑΡΑΓΕ-ΕΑΑΚ. Θεωρούμε ότι τέτοιες λογικές δεν χωράνε στο πανεπιστήμιο για το οποίο αγωνιζόμαστε αλλά πάνε χέρι χέρι με τις πολιτικές που αντιπαλεύουμε, γι' αυτό και πράξαμε αναλόγως. ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ. Τα κεκτημένα του φοιτητικού κινήματος είμαστε πεισμένοι να τα υπερασπιστούμε τόσο πολιτικά όσο και οργανωτικά. 

ΚΑΡΦΙ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΑΛΑΜΠΟΚΑ 

ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης

Περι μαθημάτων δημοκρατίας…

Την στιγμή που ανακοινώνονται από το Υπουργείο – ξεκάθαρα πλέον – τα ονόματα με τους διοικητικούς υπαλλήλους που απολύονται, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (ΝΔ στα πανεπιστήμια), επιχειρεί μέσω των Δ.Σ. (Διοικητικών Συμβουλίων, που αποτελούνται από τις έδρες των πολιτικών φορέων που κατεβαίνουν στις εκλογές, ανάλογα με το εκλογικό τους αποτέλεσμα) να περάσει ένα ψήφισμα για ανοιχτές σχολές σε ΕΜΠ και ΕΚΠΑ. Στα ιδρύματα αυτά, διοικητικοί και φοιτητές έχουν προχωρήσει σε καταλήψεις. Καταλήψεις γιατί; Διότι διεκδικούν το αυτονόητο δικαίωμα του ανθρώπου να εργάζεται και μέσω αυτού να εξασφαλίζει μια αξιοπρεπή ζωή. Διότι αντιλαμβάνονται πως με ένα σύστημα που καταργεί ελευθερίες και δικαιώματα, που εκμεταλλεύεται τον λαό, δεν υπάρχουν περιθώρια διαλόγου και συναίνεσης. Είναι ή αυτοί, ή η πολιτική που τους εξαθλιώνει. Αντίθετα, με τους ανυποχώρητους αγώνες και την κατάληψη ως μοναδικό μέσο πίεσης στην κατεύθυνση της δικαίωσης των αιτημάτων τους, μπορούν να κερδίσουν! Όπως το κίνημα έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν.

Καταγγελία σε ΔΑΠ και ΠΑΣΠ

            Στην συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ) του συλλόγου φοιτητών Πολιτικών Μηχανικών (ΣΦΠΜ), την περασμένη Τετάρτη στις 9/10, ξεδιπλώθηκε για ακόμη μια φορά ο πραγματικός ρόλος των καθεστωτικών παρατάξεων της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Με απόφαση που στηρίχτηκε εν τέλει και από τους δύο, πέρασε το ψήφισμα της ΔΑΠ για συνέλευση την Τετάρτη, στις 16/10. Παρακάτω παρατίθεται τμήμα από τα πρακτικά.

            Γνωρίζουμε ήδη πως οι δύο αυτές παρατάξεις, ανέκαθεν όπως και τώρα, δεν ενδιαφέρονται ή ακόμα και σαμποτάρουν τις συλλογικές διαδικασίες, διότι δεν επιθυμούν οι φοιτητές να είναι αυτοί που θα αποφασίζουν και θα καθορίζουν τις θέσεις των συλλόγων τους, αλλα σπεύδουν να δρούν αντιπροσωπευτικά, έτσι ώστε οι κυβερνητικές αποφάσεις να περνάν ανεμπόδιστες. Θέλουν να παρουσιάζονται ως αυτόκλητοι σωτήρες, ικανοί να «φροντίσουν» για τα φοιτητικά συμφέροντα. Ο λόγος που η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ επιθυμούν συνελεύσεις είναι καθαρά ψηφοθηρικός, για να κερδίσουν εντυπώσεις, να πείσουν τον κόσμο για τα «κατορθώματά» τους και για να καρπωθούν ένα καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα. Ουδεμία σχέση δεν έχει η επιθυμία  της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ για συνέλευση, με την αμεσοδημοκρατική λήψη αποφάσεων και την αναγκαιότητα του συλλόγου να λαμβάνει ο ίδιος αποφάσεις σε σχέση με την κρισιμότητα της συγκυρίας.

καταγγελία σε ΔΑΠ και ΠΑΣΠ

            Η δικομματική κυβέρνηση των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, υπο τις επιταγές  της ΕΕ και του ΔΝΤ, ξεκίνησε εδώ και κάποια χρόνια μια πρωτοφανή επίθεση στα κεκτημένα δικαιώματα του λαού στην εργασία, την υγεία, την παιδεία και εν τέλει στην ίδια του την ελευθερία. Τώρα, έρχεται να συμπληρώσει την επίθεση αυτή με μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, που αφορά συγχωνεύσεις και καταργήσεις πανεπιστημιακών τμημάτων και σχολείων, απολύσεις, διαθεσιμότητα και κινητικότητα διοικητικών υπαλλήλων και εκπαιδευτικών. Συγκεκριμένα, στον χώρο των ΑΕΙ και ΤΕΙ, ανακοινώθηκαν οι διαθεσιμότητες των 4.000 διοικητικών υπαλλήλων. Σε αυτό, οι εργαζόμενοι αυτού του χώρου, εναντιώνονται με μια σειρά απεργιακών κινητοποιήσεων διεκδικώντας το δικαίωμα τους στην μόνιμη εργασία. Μάλιστα, σε ιδρύματα όπως το ΕΜΠ και το ΕΚΠΑ, με την στήριξη φοιτητικών συλλόγων κάνουν κατάληψη και κλείνουν τις σχολές. Στο ΑΠΘ, οι διοικητικοί υπάλληλοι αποφάσισαν δύο επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργιακές κινητοποιήσεις, δηλώνοντας ότι το αίτημά τους για «καμία διαθεσιμότητα, καμία απόλυση» είναι δίκαιο και ότι «ο αγώνας θα είναι ανυποχώρητος». Ωστόσο, στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ, με πρωτοβουλία του κοσμήτορα, οι γραμματείες παραμένουν ανοιχτές και οι εγγραφές γίνονται κανονικά. Πρόκειται ουσιαστικά για μια υπονόμευση του δίκαιου αγώνα τους που έρχεται σε ξεκάθαρη αντιπαράθεση τόσο με τα δικά τους συμφέροντα όσο και με τα δικά μας.

Καταγγελία στην ΠΑΣΠ για τα γεγονότα του ΤΕΙ Πάτρας

Η στοχοποίηση του ασύλου το τελευταίο διάστημα, ακόμα μια προσθήκη στη γενικευμένα κατασταλτική αντιμετώπιση των αγωνιζόμενων μερίδων της κοινωνίας από την κυβέρνηση, έχει βρει πολλές εκφράσεις. Από την εισβολή στην ΑΣΟΕΕ και στο πανεπιστήμιο της Κερκυρας των ΜΑΤ (στη δεύτερη μάλιστα περίπτωση έκαναν συλλήψεις 28 αγωνιστών την ώρα της κινητοποίησης ΜΕΣΑ στο Πανεπιστήμιο!!) ως τις επιθέσεις φασιστοειδών σε συνέλευση της Ιατρικής Αθήνας και πιο πρόσφατα στο ΠΑΜΑΚ, φαίνεται πως πρόκειται για συντονισμένη επιχείρηση απονομιμοποίησης του φοιτητικού κινήματος και του ασύλου, που έχει ήδη τυπικά καταργηθεί, αλλά στις συνειδήσεις του λαού και της νεολαίας παραμένει πάντα κατοχυρωμένο από τους αγώνες τους.

Στο ΤΕΙ της Πάτρας, που οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος ενάντια στο σχέδιο Αθηνά έδειξαν ότι οι κυβερνητικές πολιτικές βρίσκουν σθεναρή αντίσταση από τους σπουδαστές, η κυβέρνηση επέλεξε να χρησιμοποιήσει ένα από τα πιο πιστά της “παιδιά”: την ΠΑΣΠ.

Την Τετάρτη 11/4 ο γραμματέας της ΠΑΣΠ ΤΕΙ, παρέα με μπράβους, επιτέθηκε σε σπουδαστές που εκείνη τη στιγμή

Καταγγελία ΕΑΑΚ για τα γεγονότα στο ΠΑΜΑΚ την Πέμπτη 4/4

Την Πεμπτη 4/4 στο ΠΑΜΑΚ μέλη των Ε.Α.Α.Κ., καθώς και άλλα μέλη αριστερών δυνάμεων που βρίσκονταν στο Πανεπιστήμιο δέχτηκαν τραμπουκική και δολοφονική επίθεση από φασιστική συμμορία.

Καταγγέλλουμε την δολοφονική επίθεση των φασιστοειδών. Πρόκειται για πολιτικούς απόγονους των ταγματασφαλιτών, των δοσίλογων, των γερμανοτσολιάδων που χτυπάνε σε κάθε γωνία από σχολεία, γειτονιές και πανεπιστήμια, μετανάστες, εργαζομένους όπως και κόσμο της Αριστεράς και του κινήματος.

Ήρθαμε αντιμέτωποι