ΑΦΙΣΑ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΝΤΡΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

Εκδήλωση σχημάτων ΕΑΑΚ Πολυτεχνείου:

Από τις αναδιαρθρώσεις στα προγράμματα σπουδών...
στην ανεργία και την επισφάλεια

Σε μια εποχή που τα πάντα γύρω μας αλλάζουν προς το χειρότερο, με τη δικαιολογία της προσπάθειας για οικονομική ανάκαμψη της χώρας, δεν θα μπορούσε να μην υποστεί πλήγματα και ο τομέας της εκπαίδευσης, καθώς και να αλλάξουν άρδην τα δεδομένα για την εργασιακή προοπτική των αποφοίτων. Η επικρατούσα αντίληψη που θέλει το επάγγελμα του μηχανικού ως μια σίγουρη και καλά αμειβόμενη εργασία, όχι μόνο ανήκει στο μακρινό παρελθόν, αλλά με βάση τη σημερινή κατάσταση, τόσο στον κλάδο των μηχανικών όσο και συνολικά, αποτελεί ανέκδοτο. Την ίδια στιγμή, εντός των σχολών προωθούνται αναδιαρθρώσεις στα προγράμματα σπουδών, οι οποίες χρήζουν σχολιασμού σε πολλά επίπεδα, σε σχέση με τις επιδιώξεις και τα αποτελέσματα που θα επιφέρουν. Για να φτάσουμε σε αυτές όμως, αξίζει να κάνουμε μια επιγραμματική αναφορά στις κύριες αλλαγές που συμβαίνουν στο εργασιακό τοπίο, καθώς και στην υπόσταση των πτυχίων.

Περί Νέου Πολυνομοσχεδίου για τη Παιδεία…

Πριν λίγες μέρες, παρουσιάστηκε από τον Υπουργό Παιδείας Αριστείδη Μπαλτά το νέο πολυνομοσχέδιο για τη Παιδεία. Για τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - που αυτή τη στιγμή σκουπίζει ρευστό από Δημόσιους Φορείς (Δήμους, Περιφέρειες, Νοσοκομεία, Πανεπιστήμια) για να μπορέσει να ξεπληρώσει τους δανειστές μέχρι το τέλος του Μαϊου - και τη παράταξη της μέσα στο πανεπιστήμιο, την ΑΡ.ΕΝ., θεωρείται το μεγαλύτερο βήμα για τη «Κατεδάφιση του πανεπιστημίου της αγοράς» και την «Οικοδόμηση του πανεπιστημίου των αναγκών μας»! Ωστόσο, αν δει κανείς τι γράφει και κυρίως τι ΔΕΝ γράφει αυτό το πολυνομοσχέδιο, μάλλον θα καταλάβει πως η «Ελπίδα (δεν) έρχεται» και τόσο εύκολα.

Στο πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνονται πτυχές όπως είναι η κατάργηση των Συμβουλίων Ιδρύματος, η άρση του ορίου φοίτησης ν+2, η «επαναθέσπιση» του ασύλου και η επαναφορά των φοιτητών στα όργανα διοίκησης. Οι πτυχές αυτές αποτέλεσαν αίτημα του μαχητικού φοιτητικού κινήματος όλο το προηγούμενο διάστημα και βρίσκονται τώρα στις σελίδες του νομοσχεδίου όχι από τη «καλή θέληση του αριστερού Μπαλτά», αλλά επειδή οι σύλλογοι έδωσαν μάχες, αγωνίστηκαν, μάτωσαν κυριολεκτικά και μεταφορικά μπροστά στα ΜΑΤ που φυλούσαν τις κλειστές πόρτες του Φορτσάκη και του Μήτκα. Ωστόσο ακόμη και με τη κατάργηση αυτών των πτυχών και την αντικατάσταση τους με νέες διατάξεις, φαίνεται πως το δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο καθώς και η φοιτητική μας ταυτότητα μέσα σε αυτό κρέμεται από μια λεπτή γραμμή.

ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ

Στην προηγούμενη Γενική Συνέλευση του Τμήματος την Τρίτη 28/4 τρόμαξαν τα αυτιά μας όταν ακούσαμε ότι το πρόγραμμα σπουδών του τμήματος πρόκειται να αλλάξει κατά πολύ το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, δηλαδή στο επόμενο τμήμα καθηγητών. Το πρόγραμμα σπουδών μας είχε αλλάξει μόλις πριν 2 χρόνια και έκτοτε είχε συσταθεί μια επιτροπή η οποία θα εξέταζε περαιτέρω αναδιαρθρώσεις του ( δε χρειάζεται να μαντέψεις ποιά επιφανής φιγούρα που κάθεται ολημερίς κι ολονυχτίς στα γαλάζια τραπεζάκια παραγοντίζοντας και τσιμπώντας ψηφαλάκια για τη ΔΑΠ συμμετείχε με οκτώ καθηγητές στην εν λόγω επιτροπή υποτίθεται για να εκφράσει τη φωνή των φοιτητών ). Αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στη δικιά μας σχολή, αλλά αντίστοιχα έχουν περάσει ή έχουν επιχειρηθεί να περάσουν ( αλλά βρήκαν απέναντί τους τις κινητοποιήσεις των φοιτητών οπότε και οι καθηγητές αναγκάστηκαν να τα μαζεύουν) σε πολλά άλλα τμήματα ιδιαιτέρως μετεκλογικά προκειμένου να επισπεύσουν τις διαδικασίες πριν περάσει το νέο πολυνομοσχέδιο.

ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΟΜΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ;;

Σ’ αυτή τη φάση επιδιώκουν να περάσουν κάποιες βασικές αλλαγές που θα ανοίξουν το δρόμο για μια σειρά αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στο επόμενο διάστημα. Κυρίαρχες διατάξεις του νέου προγράμματος είναι:

Η μεταφορά μαθημάτων κορμού μεγαλύτερων εξαμήνων σε μικρότερα και παράλληλα η μετατροπή μαθημάτων κορμού σε υποχρεωτικά τομέα. ( π.χ. η πρόταση που ακούστηκε να κατέβει η Δυναμική σε μικρότερο έτος και να γίνει το Α.Μ.Α.Κ κορμού)

το ζουμί: αυτή μάλλον συνιστά και την κυρίαρχη επιδίωξη καθώς στρώνει το -όχι και τόσο κόκκινο- χαλί της διάσπασης του κύκλου σπουδών σε 3 και 2 έτη το γνωστό σε όλους μας Bachelor και Master και κατ’ επέκτασιν του ενιαίου πτυχίου και επαγγελματικών δικαιωμάτων. H λογική τους είναι απλή: στέλνουν τα δύσκολα μαθήματα στα τρία πρώτα έτη διαμορφώνοντας διακριτά επίπεδα σπουδών, προκειμένου να έρθει ομαλά η διασπαση του πτυχίου. Αυτή η κατεύθυνση αποτελεί βασική στόχευση για τον εκπαιδευτικό μηχανισμό τα τελευταία χρόνια γιατί διαμορφώνει διαφορετικές ροές αποφοίτων πολλών ταχυτήτων προκειμένου αφενός αυτοί που θα καταλήξουν να παίρνουν πτυχίο στα 3 χρόνια να είναι ευέλικτοι και προσαρμόσιμοι στις ανάγκες του κλάδου και της παραγωγής ( φορτώνοντας στην τσέπη τους περαιτέρω επιμορφώσεις) και αφετέρου οι κάτοχοι του Master (που θα τους δίνει τα επαγγελματικά δικαιώματα αποκλειστικά του Τομέα τους) να έχουν την απαιτούμενη εξειδίκευση. Έτσι σε συνδυασμό με την κατάσταση που επικρατεί στην εργασία και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας θέλουν να τσακίσουν κάθε δυνατότητα διεκδίκησης εφόσον ένα εξατομικευμένο πτυχίο ισοδυναμεί με αποφοίτους οι οποίοι δε θα έχουν κανένα ''πάτημα'' για να διεκδικούν συλλογικά.

Τέλος στην αναμονή!

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

Τα μηδενικά όρια διαπραγμάτευσης που υπάρχουν μέσα στον ασφυκτικό κλοιό της ΕΕ και του ευρώ ήταν ανέκαθεν μια πραγματικότητα. Ένα μήνα μετά την εκλογή της, τα ανακάλυψε και η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. Με τη νέα συμφωνία-μνημόνιο  που σύναψε με τους δανειστές της χώρας, φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ελπίδα φεύγει όσο απότομα ήρθε. Η σχεδόν άνευ όρων δέσμευση για υλοποίηση των επιταγών της άρχουσας τάξης από τη νέα κυβέρνηση και η δημόσια αλληλοϋποστήριξη τους (βλ. δηλώσεις Σ.Ε.Β., Βαρδινογιάννη), υποδηλώνει ότι καμία κυβερνητική διαχείριση δεν μπορεί να αλλάξει την υπάρχουσα κοινωνική κατάσταση, με αποτέλεσμα να διατηρείται η ζοφερή, για το λαό και τη  νεολαία, πραγματικότητα.

Στην παιδεία, ο νέος υπουργός Αριστείδης Μπαλτάς έχει προχωρήσει σε μια σωρεία εξαγγελιών από τις οποίες άλλες παίρνει πίσω και άλλες μετασχηματίζει εντέχνως, το γνωστό φαινόμενο «κωλοτούμπα». Σε κάθε περίπτωση, και πέρα από τις προεκλογικές και μετεκλογικές δεσμεύσεις, το παρόν και το μέλλον των φοιτητών και της νεολαίας φαίνεται να μην έχουν πολλά να ζηλέψουν από την αθλιότητα της προηγούμενης κατάστασης.

Η επιχειρηματική μετάλλαξη του πανεπιστημίου συνεχίζεται κανονικά, με ιδιώτες να χρηματοδοτούν την έρευνα και τα προγράμματα σπουδών κάνοντας τις ανάγκες των φοιτητών θυσία για τα κέρδη των επιχειρήσεων, και με εργολάβους να λύνουν και να δένουν σε όλες τις λειτουργίες των ιδρυμάτων.

Ο νόμος-έκτρωμα (Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου), σε πλήρη ευθυγράμμιση με τη Μπολόνια, παραμένει να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας, με όλες τις αντιδραστικές του διατάξεις (σπάσιμο κύκλου σπουδών, εισαγωγή πιστωτικών μονάδων, διαγραφές, όριο φοίτησης, κατάργηση ασύλου, κατάργηση έντυπων συγγραμάτων,  εγκαθίδρυση συμβουλίων ιδρύματος, επώνυμες έδρες, ιδιωτική χρηματοδότηση ιδρυμάτων κλπ) έτοιμες για εφαρμογή ή ήδη σε ισχύ.

Η μέριμνα τείνει να γίνεται όρος προς εξαφάνιση, με τις εστίες να στεγάζουν ελάχιστους φοιτητές και αλλού να κλείνουν (ΤΕΙ Σίνδου), ο έλεγχος στην ιδιωτική πλέον λέσχη με ηλεκτρονικό σκανάρισμα των πάσο να έχει εγκαθιδρυθεί, τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά να είναι μία πραγματικότητα, οι δωρεάν μετακινήσεις να είναι άπιαστο όνειρο και τα δωρεάν συγγράμματα να βρίσκονται υπό διακύβευση.

"Δεν πετάξαμε κανένα σκουπίδι. Είναι ακόμη όλα στην πιάτσα."

Αναδημοσίευση από: το Περιοδικό

Το Πρώτο Θέμα ξαναχτύπησε με ακόμη μία δημοσιογραφική επιτυχία. Κατάφερε κάποιος δαιμόνιος ρεπόρτερ του, χωρίς να αποκαλύψει το όνομά του -και είναι αλήθεια ότι το φετινό βραβείο Πούλιτζερ έχει πλέον έναν σοβαρό διεκδικητή- να αλιεύσει το όνομα και τον προσωπικό λογαριασμό του φοιτητή, που πήρε το λόγο και πρωταγωνίστησε με δεκάδες άλλους συναδέλφους του στη συμβολική ενέργεια διαμαρτυρίας – καταγγελίας των πρυτανικών αρχών του ΕΚΠΑ, που είχε αποφασιστεί από φοιτητικούς συλλόγους. Η διαμαρτυρία έκανε λόγο για την άθλια κατάσταση που επικρατεί με την καθαριότητα στο πανεπιστήμιο (λογω της έλλειψης – απουσίας προσωπικού όπως καταγγέλουν οι φοιτητές), τις προτάσεις ηλεκτρονικών ψηφοφοριών αντί των γενικών συνελεύσεων των φοιτητικών συλλόγων, τα λοκ – άουτ (κλείσιμο των σχολών με απόφαση των πρυτανικών αρχών ώστε να μην γίνουν οι γενικές συνελεύσεις την εβδομάδα πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου και την καταστολη από τα ΜΑΤ όταν την ίδια εβδομάδα οι φοιτητές επιχείρησαν να μπουν στις σχολές τους.  

Ο αντιπρύτανης του ΑΠΘ εκφράζει τα πραγματικά οράματα και τις ανησυχίες του (;)

αναδημοσίευση από: το Περιοδικό

"Πρέπει να φασιστοποιηθούμε. Να τρως μια σφαλιάρα για να συμμαζεύεσαι."

Ο σύλλογος φοιτητών Φιλολογίας με ανακοίνωση – καταγγελία του, έφερε στο προσκήνιο τις απίστευτες(:) δηλώσεις του αντιπρύτανη και προέδρου της Φιλοσοφικής του ΑΠΘ. »Πρέπει να φασιστοποιηθούμε όσοι είμαστε σε θέση εξουσίας. Γιατί δεν βλέπω να αλλάζει αλλιώς ο Έλληνας. Αν παραφέρεσαι να τρως μια σφαλιάρα για να συμμαζεύεσαι όπως γίνεται στη Γερμανία, στον Καναδά, στην Αυστραλία και σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου. Δεν μπορούμε να ψηφίζουμε νόμους και να μην τους τηρούμε», ακούγεται να λέει χαρακτηριστικά.

-Edit- Παραιτήθηκε ο αντιπρύτανης. Σύμφωνα με δημοσιέυματα υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη φράση αποκόπηκε επιλεκτικά από την όλη συζήτηση στην τηλεόραση και το όλο πνεύμα της συνέντευξης δεν συνάδει με τις φράσεις που τού αποδόθηκαν και οι οποίες, όπως υποστήριξε, ειπώθηκαν εν τη ρύμη του λόγου. 

Εδώ ολόκληρη η ανακοίνωση του συλλόγου που καταγγέλει τον κύριο Τζιφόπουλο: 

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ 6/11/2014

Μετά τη σημερινή μαζική πανελλαδική πανεκπαιδευτική πορεία, οι φοιτητικοί σύλλογοι από κοινού με μαθητές και εργαζομένους στο χώρο της εκπαίδευσης δώσαμε μια πρώτη απάντηση στην Κυβέρνηση και απευθύνουμε αγωνιστικό κάλεσμα για κλιμάκωση και συνέχιση του αγώνα.

Τα τελευταία χρόνια δεχόμαστε μια άνευ προηγουμένου επίθεση. Ο στόχος; Να φορτωθούν τα βάρη της κρίσης στον εργαζόμενο κόσμο και τη νεολαία. Τα αλλεπάλληλα μνημόνια, οι αντιλαικές πολιτικές, ο ΕΝΦΙΑ, η αναίρεση κοινωνικών κατακτήσεων δεκαετιών στοχεύουν στο να παγιώσουν ένα καθεστώς διαρκούς λιτότητας για τον ελληνικό λαό.

Σε αυτό το φόντο, το μέλλον για τη νεολαία φαντάζει δυσοίωνο. Ένα μέλλον ανεργίας (60% τώρα στους νέους!), δυσμενών σχέσεων εργασίας με καταργημένες συλλογικές συμβάσεις, με καλύτερη προοπτική να φαντάζουν τα voucher, η ανασφάλιστη παροδική εργασία και η μετανάστευση.

Κι ενώ το μέλλον της νεολαίας είναι αυτό, αυτή τη στιγμή το σύνολο των βαθμίδων της εκπαίδευσης δέχεται μια άνευ προηγουμένου επίθεση με στόχο το προχώρημα των επιταγών της Κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

κάτω τα χέρια απ το δικαίωμα στις σπουδές, ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ!

Τώρα μας φταίνε οι αιώνιοι..

“…Φθάσαμε όμως στο νομοθετικά καθορισμένο χρόνο και έτσι ο νόμος θα εφαρμοστεί, δηλαδή θα διαγραφούν από τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ όσοι δεν ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους. Είμαστε σε συνεχή συνεννόηση με τα συντονιστικά όργανα των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ για την εφαρμογή της νομοθεσίας, που θα εξορθολογήσει τα ιδρύματα, δίνοντας νόημα στην έννοια του κύκλου σπουδών, αλλά και απαλλάσσοντάς τα από μια άνευ λόγου και νοήματος γραφειοκρατία…" Ανδρέας Λοβέρδος, Υπουργός Παιδείας στην Ελλάδα του 2014.

Αποκλείεται να μην έχεις ακούσει όλο το καλοκαίρι για το «μείζον πρόβλημα» που απασχολεί τα ελληνικά πανεπιστήμια, αυτό των «λιμναζόντων», «αιωνίων», «τεμπέληδων» φοιτητών που όλη μέρα πίνουν καφέδες και τρώνε τα λεφτά των γονιών τους, χωρίς να κάνουν τίποτα δημιουργικό. Το Υπουργείο, που ως γνωστόν αντιλαμβάνεται τα «προβλήματα» των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων (το έχει αποδείξει πολλές φορές), έρχεται επιτέλους «να βάλει τάξη» στο πανεπιστήμιο, διώχνοντας τους φοιτητές που «περισσεύουν» απ’ αυτό…

Αν θεωρούμε πραγματικά ότι το πρόβλημα των ελληνικών πανεπιστημίων είναι το ζήτημα των αιώνιων φοιτητών, τότε μάλλον κλείνουμε τα μάτια στην ίδια την πραγματικότητα…

Να τους διαγράψουμε εμείς!

Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για τις διαγραφές φοιτητών

Το καλοκαίρι σιγά-σιγά τελειώνει. Όμως για την κυβέρνηση είναι σαν να μην έφτασε ποτέ, αφού δεν δίστασε να εντείνει την επίθεσή της προς το λαό και τους εργαζόμενους, με την ψήφιση νέων αντιλαϊκών μέτρων! Σειρά μέσα στον Αύγουστο πήρε και το υπουργείο Παιδείας, με τις απειλές του ότι θα διαγράψει τους φοιτητές, που «περισσεύουν», από τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ. Φυσικά, αυτό το μέτρο δεν έρχεται από μόνο του, αλλά εντάσσεται μέσα στη συνολικότερη προσπάθεια της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που προσπαθούν να υλοποιήσουν τα τελευταία χρόνια, το νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, το σχέδιο Αθηνά και στην πιο πρόσφατη φάση την απόλυση διοικητικών υπαλλήλων και τη συγκρότηση νέων Οργανισμών σε ΑΕΙ-ΤΕΙ. Πρόπερσι μας είπαν για τον “εξορθολογισμό του ακαδημαϊκού χάρτη", πέρυσι μας είπαν για τους υπεράριθμους εργαζόμενους, τώρα ακούμε για «λιμνάζοντες» φοιτητές που επιβαρύνουν τις σχολές μας, πιο παλιά μας έλεγαν ότι είναι παρωχημένο και δεν υπάρχει στα υπόλοιπα "αναπτυγμένα ευρωπαϊκά κράτη" να παίρνουμε δωρεάν συγγράμματα και να έχουμε δωρεάν σίτιση.

Όμως η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που πλασάρουν τα δελτία των 8. Όπου βγήκαν εργαζόμενοι σε διαθεσιμότητα διαλύθηκαν οι υπηρεσίες του πανεπιστημίου, όταν εφαρμόστηκε ο «εκσυγχρονιστικός» νόμος Γιαννάκου βρεθήκαμε με ένα βιβλίο ανά μάθημα και με όλο και μεγαλύτερη εισβολή του ιδιωτικού παράγοντα στην φοιτητική μας καθημερινότητα. Τώρα ξεκινάνε με τους πιο παλιούς φοιτητές, με πάσης φύσεως ιδεολογήματα για άχρηστους και τεμπέληδες νέους για να βρουν πάτημα και να μιλήσουν για διαγραφές ώστε να διαμορφώσουν ένα πλήρως ανταγωνιστικό και αποστειρωμένο περιβάλλον, ώστε να μπει έπειτα σε πλήρη εφαρμογή ο νόμος του ν+2 και να μας πετάνε κατά δεκάδες χιλιάδες εκτός σχολών, ώστε να ξεμπερδεύουν μια και καλή με όσους τολμάνε να ονειρεύονται σπουδές μέσα στο μεσαίωνα της κοινωνίας της κρίσης, με όσους αγωνίζονται, με όσους παλεύουν για δημόσια-δωρεάν εκπαίδευση και ζωή με αξιοπρέπεια.

Ανοίγει -και επίσημα- η πόρτα των ΑΕΙ και ΤΕΙ σε ιδιώτες!

πηγή

Αφού καταδίκασαν τα πανεπιστήμια στην παρακμή με τη δραματική πτώση της κρατικής χρηματοδότησης, αποφάσισαν να εγκρίνουν την… αυτοχρηματοδότηση για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της Ελλάδας. Τη συγκεκριμένη απόφαση έλαβε το μεσημέρι της Παρασκευής σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου, ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, μαζί με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Ευάγγελο Βενιζέλο, τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών, Χρήστο Σταϊκούρα, τον υπουργό Παιδείας, Ανδρέα Λοβέρδο και ο γγ Έρευνας και Τεχνολογίας Χρήστος Βασιλάκος.

Στη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου επιχειρήθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες, να βρεθεί λύση στο μείζον ζήτημα της χρηματοδότηση των ΑΕΙ και ΤΕΙ, η οποία την εποχή του μνημονίου έχει «βυθιστεί» σε ποσοστό που αγγίζει σε κάποιες περιπτώσεις το 28%. Και η λύση που βρέθηκε ήταν η αυτοχρηματοδότηση των Πανεπιστημιακών και Τεχνολογικών Ιδρυμάτων από την «αγορά»!

«Να προσαρμοστούμε σε όσα ισχύουν στις χώρες του δυτικού ημισφαιρίου και ιδιαίτερα στην ΕΕ, να απελευθερώσουμε από την ενιαία αρχή πληρωμών τα ερευνητικά κέντρα του ιδιωτικού δικαίου, τα ινστιτούτα, τους ειδικούς λογαριασμούς των πανεπιστημίων, των ΤΕΙ και των ερευνητικών κέντρων που ανήκουν στο δημόσιο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός Παιδείας, εξερχόμενος από το Μέγαρο Μαξίμου. «Πλάι στο δυσμενές μέτρο της περικοπής των χρηματοδοτήσεων, που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει να ιδρύονται νέα πανεπιστήμια, προσθέτουμε δυνατότητα να μπορούν να αυτοχρηματοδοτούνται απευθυνόμενα είτε σε προγράμματα της ΕΕ είτε στην ιδιωτική πρωτοβουλία», πρόσθεσε ο Ανδρέας Λοβέρδος.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο υπουργός Παιδείας, είχε προαναγγείλει την απελευθέρωση της χρηματοδότησης των ΑΕΙ και ΤΕΙ την Τρίτη σε συνάντηση που πραγματοποίησε στο Μαρούσι με τους εκπροσώπους των Πανεπιστημιακών και Τεχνολογικών Ιδρυμάτων.

Η υποχρηματοδότηση και η απόφαση της κυβέρνησης να «απελευθερώσει» τη χρηματοδότηση των ΑΕΙ και ΤΕΙ, ανοίγει και επίσημα την πόρτα των πανεπιστημίων στους ιδιώτες. Ο προβληματισμός που προκαλεί μία τέτοια απόφαση σχετίζεται με τους όρους που θα θέτουν οι «χρηματοδότες», την αναπόφευκτη πορεία της εκπαίδευσης και της έρευνας σε κατευθύνσεις που εγκρίνει η αγορά και ταυτόχρονα προκαλεί ανησυχία για το μέλλον των σχολών που δεν έχουν άμεση διασύνδεση με την αγορά όπως για παράδειγμα οι σχολές Κοινωνικών Επιστημών.

σχετικά με το βαθμό πτυχίου και τις πιστωτικές μονάδες

Η Συγκλητος του Α.Π.Θ. επιλέγει, τη στιγμή που τα επαγγελματικά δικαιώματα των νέων μηχανικών χτυπιούνται περισσότερο από ποτέ, που οι 2 στους 3 απόφοιτοι των πολυτεχνικών σχολών είναι άνεργοι και ένα μεγάλο ποσοστό αυτών δουλεύει μαύρα και ανασφάλιστα και η επισφάλεια κυριαρχεί στις εργασιακές σχέσεις, να δώσει τη χαριστική βολή, καταργώντας το ενιαίο πτυχίο, αντικαθιστώντας το απο τον ατομικό φάκελο προσόντων και εισάγοντας τις πιστωτικές μονάδες, σε πλήρη εναρμόνιση με κυβέρνηση, υπουργείο και ΕΕ. Σ' αυτά τα πλαίσια και η απόφαση της συγκλητου η οποία δεν κοινοποιηθηκε δημοσια στη σελίδα του πανεπιστημίου αλλα πάρθηκε κεκλεισμένων των θυρών και εν αγνοία των φοιτητών, δεν ταίριαζε συντακτικά έρχεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται ο βαθμός του πτυχίου εισάγοντας συντελεστές βαρύτητας στα μαθήματα ανάλογα με τις πιστωτικές μονάδες. Ο καθένας αντιλαμβάνεται το τι σημαίνει αυτό για τους φοιτητές που έχουν δομήσει τις σπουδές τους με ένα συγκεκριμένο τρόπο, οι υπολογισμοί τους να αναιρούνται την τελευταία στιγμή.

Το κυρίαρχο όμως για μας είναι ότι η σημασία αυτής της αλλαγής ξεπερνά το βαθμό που αναγράφεται στο πτυχίο μας καθώς έρχεται να νομιμοποιήσει τις πιστωτικές μονάδες και να διαμορφώσει μια κατάσταση στην οποία ο φοιτητής θα εγκλωβίζεται στο αέναο κυνήγι αυτών. Η ανισοβαρία των μαθημάτων ανοίγει το δρόμο για την κατάργηση του ενιαίου πτυχίου, το σπάσιμο του κύκλου σπουδών σε 4 και 1 χρόνια, όπως έγινε στο Πολυτεχνείο Χανίων με την ψήφιση του εσωτερικού οργανισμού, και τον κατακερματισμό των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων. 'Ετσι πολλοί φοιτητές θα παίρνουν πτυχίο στα 4 χρόνια και ένα κομμάτι μόνο αυτών θα συνεχίζει στο δεύτερο κύκλο – αφού έχουν ήδη ψηφιστεί δίδακτρα για τον δεύτερο κύκλο - όπου ανάλογα με την ειδίκευση θα λαμβάνει διαφορετικά επαγγελματικά δικαιώματα, πράγμα αποδεδειγμένο και από τις ευρωπαϊκές χώρες των οποίων την παιδεία εξυμνούν συνεχώς ο πρύτανης Μυλόπουλος και ο αντιπρύτανης Παντής, που έχουν να μετρήσουν ελάχιστους φοιτητές που έχουν καταφέρει να πάρουν Master (2ος κύκλος). Αντιλαμβανόμαστε εύκολα πως για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών – και σε συνδυασμό με την κατάργηση της φοιτητικής μέριμνας – η ολοκλήρωση των σπουδών θα γίνεται μακρινό όνειρο. Δημιουργούνται έτσι απόφοιτοι πολλών ταχυτήτων, οι οποίοι θα είναι έρμαιο στα χέρια της εκάστοτε εργοδοσίας καθότι θα αναγκάζονται να ειδικεύονται και να επανειδικεύονται αλλά και να διαπραγματεύονται ατομικά με τον εργοδότη, αφού με την αναίρεση του ενιαίου πτυχίου καταργούνται οι δυνατότητες συλλογικής διεκδίκησης. 

Περί διαγραφών… Μύθοι και αλήθειες

Εσωτερικοί κανονισμοί... πλησιάζουν απειλητικά!

Για τους άλλους φοιτητές

πηγή

Είναι κοινός τόπος – τις ημέρες της κρίσης αλλά ήδη από αρκετά παλαιότερα- πως σε κάθε περίπτωση διεκδίκησης ενός κλάδου, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης θα υπερτονίσουν ή θα εφεύρουν επιπτώσεις, θα ανακαλύψουν θύματα και θα εστιάσουν σε επιπτώσεις σε προσωπικό επίπεδο ώστε να γενικεύσουν τηλεοπτικά, ορίζοντας το επιμέρους ως γενικό κανόνα. Έτσι, το βασικό αποτέλεσμα των πορειών στο κέντρο είναι τα κλειστά μαγαζιά και το πρόσωπο ο καταστηματάρχης που βλέπει την επιχείρησή του να πέφτει έξω, στις Σκουριές βασικό αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων είναι η απουσία και η καθυστέρηση των επενδύσεων και βασικό πρόσωπο ο εργάτης που δεν μπορεί να δουλέψει στα μεταλλεία και μάταια περιμένει την ευλογία της εξόρυξης, στις απεργίες του μετρό ο ταλαίπωρος Αθηναίος πολίτης που δεν μπορεί να μετακινηθεί, στις απεργίες των ναυτεργατών ο επιχειρηματίας του τουριστικού κλάδου κτλ. Αφού πρώτα η αντίθετη (και σε συντριπτική πλειοψηφία κυρίαρχη) άποψη λοιδορείται, στην συνέχεια αποσιωπάται σε προσωπικό επίπεδο. Όταν θα ανασυρθεί από την παύση βασικό της μέλημα θα είναι να απολογηθεί για κάθε προσωπικό δράμα που κατασκευάστηκε ή υπερτονίστηκε. Πίσω από τα λακόστ δάκρυα της Τρέμη και των Πρετεντέρηδων, υπάρχει πάντα μια σαφής και προσεκτικά διαρθρωμένη τακτική: περιγράφουμε την κάθε διαμαρτυρία ως εγωιστικό συντεχνιασμό, στρέφουμε την μία ομάδα ενάντια στην άλλη και τελικά προσπαθούμε να στρέψουμε ολόκληρη την κοινωνία ενάντια σε κάθε έναν που διεκδικεί τα δικαιώματα του. Μιλώντας πάντα σαν ταπεινοί εκπρόσωποί σας, μιλώντας σαν να είμαστε ένας από εσάς.

Τις τελευταίες μέρες, ένας οικείος απεγνωσμένος κατακλύζει πρωτοσέλιδα και οθόνες. Είναι ο φοιτητής που βρίσκει την σχολή του κλειστή ενώ αυτός θέλει να σπουδάσει, τα παιδιά που πληρώνουν τις αυθαιρεσίες των μεγάλων, το ‘’δράμα μιας γενιάς’’ όπως έγραψε πρόσφατα το Έθνος. Και ενώ φυσικά κάθε κινητοποίηση είναι λογικό να δημιουργεί και επιμέρους προβλήματα, με το να αποσιωπούνται οι επιπτώσεις που θα έχουν οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις τόσο στα παιδιά αυτά που παρουσιάζονται ως θύματα όσο και στο πανεπιστήμιο γενικότερα, η στάση των απεργών (όπως και των φοιτητών που κάναν καταλήψεις σε παλαιότερες περιπτώσεις) παρουσιάζεται σαν ένα εγωιστικό καπρίτσιο, σαν ένα παράλογο αίτημα που για προσωπικά μικρο οφέλη βάζει σε κίνδυνο ολόκληρο το μέλλον της κοινωνίας. Ο φοιτητής που ενσαρκώνει τον Φοιτητή, γίνεται βασικό εργαλείο συναισθηματικού τραμπουκισμού, σε μια διαδικασία όπου η κακοπαιγμένη μελούρα κοινωνικά ανάλγητων ανθρώπων (δημοσιογράφων και πολιτικών) θα είναι το κυρίαρχο επιχείρημα απέναντι σε ανθρώπους που απολύονται, ξεριζώνονται, διαλύονται. Ο άτυπος και πολλαπλός διάλογος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μας αποκάλυψε, πως οι περισσότεροι από τους φοιτητές που διαμαρτύρονται για τις κλειστές σχολές σε οθόνες και πρωτοσέλιδα είναι μέλη της ΔΑΠ. Όμοια στελεχωμένη υπήρξε και η παρωδία πορείας την Παρασκευή στα Προπύλαια από φοιτητές κατά της απεργίας. Γιατί όμως δεν μιλάει κανείς και για τους ‘’άλλους’’ φοιτητές.

Οι άλλοι φοιτητές

Για εκείνους που είδαν το πανεπιστήμιο σαν ένα ευρύχωρο καταφύγιο μακριά από το κάτεργο του σχολείου και τη θηλειά των πανελληνίων, για εκείνους που εκεί έμαθαν να κοινωνικοποιούνται, να διαφωνούν και να διεκδικούν, για εκείνους που έμαθαν να ανταλλάσσουν βιβλία, απόψεις και μπινελίκια. Για εκείνους που πίστεψαν πως γνώση δεν είναι μια στεγνή πληροφορία ή ένας αλγόριθμος αλλά ένας τρόπος να υπάρχεις στον κόσμο, για εκείνους που δεν κουβάλησαν την τσάντα του καθηγητή και δεν παζάρεψαν για Δαπίτικες σημειώσεις της δεκάρας, για εκείνους που έστησαν συζητήσεις, συναυλίες και αυτοσχέδια περιοδικά, για εκείνους που ένας στίχος σε μια υποσημείωση ήταν σημαντικότερο μάθημα από όλα τα εξάμηνα λατινικών. Για εκείνους που ο ελεύθερος χρόνος δεν ήταν ποτέ χαμένος χρόνος και για εκείνους που επέμεναν να μαθαίνουν με τον διάλογο και όχι με την αποστήθιση. Για εκείνους που αντέγραψαν, έχασαν εξεταστικές αλλά τελικά έμαθαν με τον δικό τους τρόπο. Για εκείνους που δεν είχαν δεύτερες σκέψεις για να κατέβουν στην πορεία και για εκείνους που η πολιτική συζήτηση έληγε πάντα το ξημέρωμα. Για εκείνους που αποφάσισαν πως το να ανταγωνίζονται τον διπλανό τους δεν είναι η ζωή που τους ταιριάζει. Για εκείνους που η αλληλεγγύη ήταν το σημαντικότερο μάθημα. Ας μιλήσουμε για εκείνους τους φοιτητές και αυτά τα πανεπιστήμια.

Πανεπιστήμια ή Μνημόνια;

πηγή

Στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, η γραμματεία του Τμήματος Πληροφορικής εξυπηρετεί 2.051 προπτυχιακούς φοιτητές, 760 μεταπτυχιακούς φοιτητές, 240 υποψήφιους διδάκτορες και φροντίζει για το σύνολο της λειτουργίας του Τμήματος. Αν εφαρμοστεί η πολιτική της κυβέρνησης και του κ.Αρβανιτόπουλου, τότε ο αριθμός των διοικητικών υπαλλήλων που θα απομείνουν στο Τμήμα για να επιτελούν τις παραπάνω λειτουργίες είναι… μηδέν! Κανένας!

Στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, η γραμματεία του Τμήματος Χημείας εξυπηρετεί 1.862 προπτυχιακούς φοιτητές, 309 μεταπτυχιακούς φοιτητές, 130 υποψήφιους διδάκτορες και φροντίζει για το σύνολο της λειτουργίας του Τμήματος. Αν εφαρμοστεί η πολιτική της κυβέρνησης και του κ.Αρβανιτόπουλου, τότε ο αριθμός των διοικητικών υπαλλήλων που θα απομείνουν στο Τμήμα για να επιτελούν τις παραπάνω λειτουργίες είναι… μηδέν! Κανένας!

Η γραμματεία του Τμήματος Γαλλικής Φιλολογίας εξυπηρετεί 3.329 προπτυχιακούς φοιτητές, 72 μεταπτυχιακούς φοιτητές, 48 υποψήφιους διδάκτορες και φροντίζει για το σύνολο της λειτουργίας του Τμήματος. Αν εφαρμοστεί η πολιτική της κυβέρνησης και του κ.Αρβανιτόπουλου, τότε ο αριθμός των διοικητικών υπαλλήλων που θα απομείνουν στο Τμήμα για να επιτελούν τις παραπάνω λειτουργίες είναι… ένας!

Η γραμματεία του Τμήματος Φυσικής εξυπηρετεί 2.000 προπτυχιακούς φοιτητές, 94 μέλη ΔΕΠ, 300 μεταπτυχιακούς φοιτητές και 150 υποψήφιους διδάκτορες. Από τα 6 άτομα που διέθετε η γραμματεία, με την πολιτική της κυβέρνησης και του κ.Αρβανιτόπουλου μένει… μηδέν. Κανένας!

Η γραμματεία του Τμήματος Φαρμακευτικής εξυπηρετεί κατ’ έτος: 133 προπτυχιακούς φοιτητές, 43 μεταπτυχιακούς και 8 υποψήφιου διδάκτορες κατά μέσο όρο. Από τα 4 άτομα που διέθετε η γραμματεία, με την πολιτική της κυβέρνησης και του κ.Αρβανιτόπουλου μένει… ένας!

Πανεπιστήμιο Αιγαίου: από τι κινδυνεύει να χαθεί τελικά το εξάμηνο;

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι δε θέλει να χαθεί το εξάμηνο για τους φοιτητές από την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων επιστρατεύοντας τον κρατικό μηχανισμό για να την καταστείλει, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου το εξάμηνο κινδυνεύει να χαθεί για χιλιάδες φοιτητές καθώς ήδη χάνονται μαθήματα και πρακτικές, όχι γιατί απεργούν οι διοικητικοί υπάλληλοι, αλλά γιατί δεν υπάρχει διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό (ΔΕΠ), με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Όπως ανακοίνωσαν οι πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Αιγαίου οι φοιτητές του ιδρύματος θα αναγκαστούν να παρατείνουν τις σπουδές τους κατά ένα εξάμηνο, καθώς τρεις μήνες μετά την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς δεν έχουν διοριστεί μέλη ΔΕΠ και έκτακτο εκπαιδευτικό προσωπικό. Αξίζει να σημειωθεί βέβαια, πως οι πρυτανικές αρχές ουσιαστικά επιζητούν την εφαρμογή του νόμου - πλαισίου για την παιδεία που δεν λύνει τα προβλήματα, αντίθετα τα επιτείνει.

Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου δεν έχουν διοριστεί 21 μέλη ΔΕΠ, όπως προβλέπει το σχετικό Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) , που θα έπρεπε να είχαν ήδη αναλάβει 42 προπτυχιακά μαθήματα ενώ δεν έχουν αποσπαστεί εκπαιδευτικοί για τη σύνδεση με τα σχολεία που είναι απολύτως απαραίτητοι για την υλοποίηση των μαθημάτων πρακτικής άσκησης στα παιδαγωγικά τμήματα της χώρας.

Παράλληλα η έλλειψη χρηματοδότησης από τα ταμειακά υπόλοιπα θα έχει ως συνέπεια να μην προσφερθούν φέτος πλήρη προγράμματα σπουδών.

πηγή

Να το χαίρεστε το νέο σας σχολείο

Το νέο μου σχολείο θα έχει λίγα μαθήματα. Μαθήματα που θα ακολουθούν το νόμο της χρηστικότητας .Τι να την κάνουμε λέει τη μουσική , τα καλλιτεχνικά και την τεχνολογία; Αυτά είναι περιττά και άμα θέλουμε μπορούμε να ασχοληθούμε και μόνοι μας. Και ποιος σας είπε ,κύριοι, ότι δίνω δεκάρα για τη χρησιμότητα των πραγμάτων.

Εγώ διψάω για εκείνα που με κάνουν να ονειρεύομαι και μου ταΐζουν τη φαντασία μου. Που μου ανοίγουν τη ψυχή και την ταξιδεύουν. Που είναι χαραμάδες για να μπαίνει λίγο φως και λίγος καθαρός αέρας σε αυτή τη φυλακή που μου έχετε ετοιμάσει και που τη λέτε νέο σχολείο. Αλλά ξέρω πολύ καλά γιατί το κάνατε .Γιατί τα μαθήματα αυτά είναι πολύ επικίνδυνο να με βγάζουν από το στόχο που έχετε για μένα. Γιατί τα μαθήματα αυτά με μαθαίνουν να σκέφτομαι και αυτό εσάς δεν σας αρέσει. Θέλετε να ταιριάζω ακριβώς στο παζλ της αγοράς. Η αγορά θα με πετάει σα χαλασμένο ανταλλακτικό αν δεν έχετε φροντίσει να λειάνετε τις γωνίες μου. Δώστε μου,λοιπόν, project να εξασκούμαι από τώρα για το όταν θα έρθει η ώρα να πουληθώ . Δώστε μου πρακτική εξάσκηση και μαθητεία για να μάθω τα κόλπα από πρώτο χέρι. Γιατί να μην βοηθήσουμε τις επιχειρήσεις σας να πάρουν τα πάνω τους με λίγη ανασφάλιστη και φθηνή παιδική εργασία; Ξέρετε τι σημαντικό είναι να είσαι 16 χρονών και να έχεις κατασταλάξει επαγγελματικά; Και να είσαι ,ήδη εξειδικευμένος; Κύριοι αξία έχω , τιμή έχω, αλλά δεν είμαι προϊόν σας.

Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για την απεργία των καθηγητών

Προσπαθώντας να φανεί συνεπής στις υποχρεώσεις που έχει απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ, η Κυβέρνηση ανοίγει ένα νέο κύκλο επιθέσεων κατά των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους, που στο επίκεντρο του έχει την επίθεση κατά της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Έχοντας καταργήσει εκατοντάδες σχολεία σε όλη τη χώρα μέσα από συγχωνεύσεις, έχοντας αυξήσει τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα και με την απόλυση πάνω από 10.000 αναπληρωτών καθηγητών από το νέο έτος, η Κυβέρνηση προχωράει στην πλήρη αποσάρθρωση της Β' Bάθμιας εκπαίδευσης. Κυρίαρχα και σε πρώτη φάση, στο στόχαστρο τους μπαίνουν οι καθηγητές μέσα από τις υποχρεωτικές μεταθέσεις τους και την αύξηση του ωραρίου τους η οποία τελικά